– გოგა უჩვეულოდ გავიცანი. ჩემი ყოფილი შეყვარებული მისი “ფეისბუკის” პროფილიდან მაშინ მწერდა, როცა დავშორდი და თვითონ დაბლოკილი მყავდა. ვიცოდი, რომ მეგობრები იყვნენ, ამიტომ არ გამკვირვებია, როცა გოგა “ფეისბუკში” დამემატა და იმასაც იოლად ვხვდებოდი, როდის ვინ მეკონტაქტებოდა, როცა მესენჯერში კომპლიმენტებსა და “ჩვენს სიმღერებს” მიგზავნიდა ნოსტალგიური ქვეტექსტებით.
აზროვნება და საუბრის სტილიც ხომ განსხვავდებოდა – გოგა იმ დროისათვის 20 წლის იყო, ლადო (და მეც) – 32-ის, მათი შეხედულებები კი რადიკალურად განსხვავდებოდა. ასე გაგრძელდა რამდენიმე თვეს, გოგამ მოწერას მოუხშირა, ბოლოს, შეხვედრაც მთხოვა…
ჩავთვალე, რომ ამასაც ჩემი “ექსი” “მიჩალიჩებდა”. ამიტომ, “პაემანზე” თამამად წავედი და იერიშისთვისაც მზად ვიყავი (იცინის). თუმცა, სულ სხვა სიტუაცია დამხვდა – გოგა მარტო მოვიდა, სიმბოლური საჩუქარიც კი მომიტანა და ძალიან თბილად მექცეოდა, აშკარად შევატყვე, ჩემ მიმართ გულგრილი არ იყო.
მე მისი ასაკი ვიცოდი, ამიტომ, ამ ფაქტორისა და იმის გათვალისწინებით, რომ ჩემი ყოფილის ძმაკაცი იყო, მისთვის სერიოზულად, რა თქმა უნდა, არ შემიხედავს, უბრალოდ ავყევი იმ “პროვოკაციაზე”, რომელიც ლადომ გოგას გამოყენებით წამოიწყო.
რაც დრო გადიოდა, გოგა სულ უფრო მეჩვეოდა, ხშირად ვხვდებოდით, ბევრს ვსაუბრობდით, აღნიშნავდა, რომ ჩემგან ბევრ რამეს სწავლობდა, ზოგჯერ ვეჩხუბებოდი კიდეც, როცა რაიმე საკითხში მისი უვიცობა მაღიზიანებდა და ჩემდა უნებურად, ვამცირებდი კიდეც…
არასდროს შემოუბრუნებია სიტყვა, როცა ვეჩხუბებოდი, ჩამეხუტებოდა და მოგვიანებით, მადლობასაც კი მიხდიდა – შენ მე ცხოვრება მასწავლე, სხვანაირად დამანახვე, რა შეიძლება და რა არის შეცდომა, როგორ არ უნდა მოვიქცეო. სხვა დროს კი იმ შეცდომებს აღარ უშვებდა. რასაც ჩემი ასაკის, ვითომ ძალიან ჩამოყალიბებულ მამაკაცებზე ვერ ვიტყვი…
ეუბნები, რაც არ მოგწონს და იმავეს ან უარესს აკეთებენ. მოკლედ, გოგას ოჯახისა თუ საზოგადოებრივი წინააღმდეგობების, რთულად ასატანი მზერების მიუხედავად, ჩვენი ურთიერთობა საინტერესოდ ვითარდებოდა, იყო დაშორებები, ჩხუბები, მაგრამ ის არასოდეს წასულა ჩემგან, არსად მიშვებდა, ამბობდა, შენთან გავიგე რა არის ბედნიერება, სულიერი კომფორტი, სიმშვიდე და ამას არ დავკარგავო.
მისი გაცნობიდან ოთხი წელი გავიდა. მე და გოგა ისევ ერთად ვართ, ვხვდებით, დღესასწაულებზე და ჩვეულებრივ დღეებშიც საოცრად ყურადღებიანია, სიურპრიზებს მიწყობს, ყველანაირად ცდილობს, გამახაროს.
ჩემი ყოფილი შეყვარებული კი ჯერ კიდევ დედიკოსთვის სასურველი, ექიმი, “პრესტიჟული საცოლის” ძიებაშია და დღედაღამ ჩემს “ფეისბუკზეა” ჩასაფრებული.
გოგა უკვე სერიოზული ნაბიჯების გადადგმას მთხოვს, თუმცა, გადაწყვეტილებას ვერ ვიღებ, რადგან მისი ასაკი მაფიქრებს და არ მინდა 10-20 წლის შემდეგ, ახალგაზრდა, წარმატებული მამაკაცის “ბებერი ცოლი” ვიყო, ასაკობრივი კომპლექსებით გაბერილი.
ერთი კი ვიცი, დღეს მასთან ყოფნისას მშვიდად და ბედნიერი ვარ, ბევრი რამ ისწავლა, კარიერულად ვითარდება და საინტერესო პიროვნებად ყალიბდება.
გთხოვთ მოიწონეთ დ გააზიარეთ სტატია.. ასევე გაგვიზიარეთ თქვენი აზრი კომენტარებში..
ყურადღება: ფოტო პირობითია
