,,ამ დღეებში უცნაური სიმპტომები თუ შენიშნეთ, ამის ბრალი იქნება“ – რა საგანგაშო ინფორმაციას ავრცელებს რუსუდან ჯაყელი?

რასაც დღეს თბილისში ხედავთ, ეს ნისლი არ გეგონოთ, დაბინძურებული ჰაერია. ქალაქის ცენტრში PM2.5-ის (უმცირესი ზომის მტვრის მყარი ნაწილაკების) დონემ საგრძნობლად მოიმატა: ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის რეკომენდირებულ ნორმაზე 3.6-ჯერ მეტია, საქართველოში დასაშვებ ნორმაზე კი – 2.16-ჯერ მეტი.

ეს PM2.5 ნაწილაკი — 2.5 მიკრონი — ადამიანის თმის ღერის დიამეტრზე 30-ჯერ პატარაა. ასეთ ნაწილაკს შეუძლია, გასცდეს ფილტვის ბარიერს და მოხვდეს სისხლის მიმოქცევის სისტემაში.

ის პირველი ჯგუფის კანცეროგენია. გრძელვადიანად ზრდის სიმსივნეს, გულისა და ფილტვის დაავადებების რისკს, საგრძნობლად ასუსტებს იმუნიტეტს.

როგორც გვეუბნებიან, დღევანდელი დაბინძურება „ტრანსსასაზღვრო ხასიათისაა და განპირობებულია სამხრეთიდან უდაბნოს მტვრის მასების გავრცელებით.“

სამწუხაროდ, თბილისში ჰაერი ისედაც ძალიან დაბინძურებულია, რაც ამ ყველაფერს აჭიანურებს და ამძიმებს.

რას უნდა აკეთებდეს ნორმალური მთავრობა? მაგალითად:

– ასეთ კრიტიკულ დღეებში უნდა გაგვაფრთხილონ, რომ მოვერიდოთ ფიზიკურ აქტივობებს გარეთ, ვიხმაროთ პირბადე და ა.შ. (შხაპუნა წვიმაზეც რომ მოგვდის ხოლმე ხანდახან 112-ის მესიჯები, ახლა რატომ არ ისმის არაფერი?);

– უფრო მკაცრად გააკონტროლონ ავტომობილების გამონაბოლქვი, საწვავის (განსაკუთრებით დიზელის) ხარისხი, საწარმოების გამონაბოლქვი, სამშენებლო მტვერი და ა.შ.;

– შეწყვიტონ უკონტროლო განაშენიანება, შეამცირონ საცობები, განავითარონ საჯარო ტრანსპორტი (როდემდე უნდა ვიდგეთ ღირსებისშემლახავ, გადატვირთულ ავტობუსებში და მეტროებში?) და მწვანე სივრცეები.

როგორ უნდა მოვთხოვოთ ამ „მთავრობას“, იმოქმედოს და დაგვიცვას? პროტესტი კრიმინალიზებულია. ქუჩის გადაკეტვისთვის და პირბადით აქციაზე დგომისთვის შეიძლება, 2 წლამდე ამოყოთ თავი ციხეში (4 წლამდე, თუ ჩათვალეს, რომ „ორგანიზატორი“ ხართ). თუ ვინმე მაინც აპროტესტებს, მთავრობის მთელი პროპაგანდისტული მანქანა ზრუნავს მის დემონიზებაზე, გაშავებაზე. ხან ტიტუშკები გვცემენ, ხან პოლიციელები გვაწამებენ მიკროავტობუსებში. 122 ადამიანი წლობითაა ციხეში გამომწყვდეული.

აგერ, სოფელი ბალდა უკვე 755 დღეა, უწყვეტად აპროტესტებს — გაყიდვისგან და დასახიჩრებისგან იცავს ბალდის კანიონს, ეროვნული მნიშვნელობის ძეგლს. დიალოგის ღირსადაც არ თვლიან ამ ხალხს. გუშინ სამინისტრომ ცხვირწინ კარი მიუჯახუნა. პირიქით, ტერორით პასუხობენ. ერთ-ერთ ბალდელს ადრე ინვესტორის თანამშრომელმა ყური მოაჭრა და შვიდი ჭრილობა მიაყენა.

ან კრწანისის ტყე ავიღოთ, სადაც არაბები 900-მდე ჰექტარ მიწას უნდა დაესაკუთრონ და „ელიტური ქალაქი“ ააშენონ. ესაა ჭალის ტყეები, რომელსაც წყალდიდობის და წყალმოვარდნის დროს შეუძლია, სტრესი „თავის თავზე აიღოს“ და კატასტროფები აგვარიდოს. ესაა, ასევე, მნიშვნელოვანი „ფილტვი“ თბილისისთვისაც და რუსთავისთვისაც — იმ ქალაქისთვის, რომელშიც სამრეწველო ტერიტორიაზე ქუჩის მტვერში ჩეხურმა არასამთავრობო ორგანიზაციამ იპოვა დასაშვებზე 5-ჯერ მეტი ვერცხლისწყალი, 24-ჯერ მეტი ტყვია და 26-ჯერ მეტი კადმიუმი. სრული ბურუსითაა მოცული კრწანისის ტყის პროექტი. მოსახლეობას არაფერს არ ეუბნებიან. არაფერს. ხვალ პირველზე ტყეში აქციაცაა დაგეგმილი და დარწმუნებული ვარ, ყურსაც არ შეიბერტყავენ.

მოქალაქეზე ზრუნვის და მწვანე ინიციატივების დანერგვის რა მოტივაცია უნდა ჰქონდეს ასეთ მთავრობას? ან როგორ აპირებთ ამ საწამლავში ცხოვრებას? შვილებს რას უპირებთ?”, – წერს რუსუდან ჯაყელი სოციალურ ქსელში.

რასაც დღეს თბილისში ხედავთ, ეს ნისლი არ გეგონოთ, დაბინძურებული ჰაერია. ქალაქის ცენტრში PM2.5-ის (უმცირესი ზომის მტვრის მყარი ნაწილაკების) დონემ საგრძნობლად მოიმატა: ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის რეკომენდირებულ ნორმაზე 3.6-ჯერ მეტია, საქართველოში დასაშვებ ნორმაზე კი – 2.16-ჯერ მეტი.

ეს PM2.5 ნაწილაკი — 2.5 მიკრონი — ადამიანის თმის ღერის დიამეტრზე 30-ჯერ პატარაა. ასეთ ნაწილაკს შეუძლია, გასცდეს ფილტვის ბარიერს და მოხვდეს სისხლის მიმოქცევის სისტემაში.

ის პირველი ჯგუფის კანცეროგენია. გრძელვადიანად ზრდის სიმსივნეს, გულისა და ფილტვის დაავადებების რისკს, საგრძნობლად ასუსტებს იმუნიტეტს.

როგორც გვეუბნებიან, დღევანდელი დაბინძურება „ტრანსსასაზღვრო ხასიათისაა და განპირობებულია სამხრეთიდან უდაბნოს მტვრის მასების გავრცელებით.“

სამწუხაროდ, თბილისში ჰაერი ისედაც ძალიან დაბინძურებულია, რაც ამ ყველაფერს აჭიანურებს და ამძიმებს.

რას უნდა აკეთებდეს ნორმალური მთავრობა? მაგალითად:

– ასეთ კრიტიკულ დღეებში უნდა გაგვაფრთხილონ, რომ მოვერიდოთ ფიზიკურ აქტივობებს გარეთ, ვიხმაროთ პირბადე და ა.შ. (შხაპუნა წვიმაზეც რომ მოგვდის ხოლმე ხანდახან 112-ის მესიჯები, ახლა რატომ არ ისმის არაფერი?);

– უფრო მკაცრად გააკონტროლონ ავტომობილების გამონაბოლქვი, საწვავის (განსაკუთრებით დიზელის) ხარისხი, საწარმოების გამონაბოლქვი, სამშენებლო მტვერი და ა.შ.;

– შეწყვიტონ უკონტროლო განაშენიანება, შეამცირონ საცობები, განავითარონ საჯარო ტრანსპორტი (როდემდე უნდა ვიდგეთ ღირსებისშემლახავ, გადატვირთულ ავტობუსებში და მეტროებში?) და მწვანე სივრცეები.

როგორ უნდა მოვთხოვოთ ამ „მთავრობას“, იმოქმედოს და დაგვიცვას? პროტესტი კრიმინალიზებულია. ქუჩის გადაკეტვისთვის და პირბადით აქციაზე დგომისთვის შეიძლება, 2 წლამდე ამოყოთ თავი ციხეში (4 წლამდე, თუ ჩათვალეს, რომ „ორგანიზატორი“ ხართ). თუ ვინმე მაინც აპროტესტებს, მთავრობის მთელი პროპაგანდისტული მანქანა ზრუნავს მის დემონიზებაზე, გაშავებაზე. ხან ტიტუშკები გვცემენ, ხან პოლიციელები გვაწამებენ მიკროავტობუსებში. 122 ადამიანი წლობითაა ციხეში გამომწყვდეული.

აგერ, სოფელი ბალდა უკვე 755 დღეა, უწყვეტად აპროტესტებს — გაყიდვისგან და დასახიჩრებისგან იცავს ბალდის კანიონს, ეროვნული მნიშვნელობის ძეგლს. დიალოგის ღირსადაც არ თვლიან ამ ხალხს. გუშინ სამინისტრომ ცხვირწინ კარი მიუჯახუნა. პირიქით, ტერორით პასუხობენ. ერთ-ერთ ბალდელს ადრე ინვესტორის თანამშრომელმა ყური მოაჭრა და შვიდი ჭრილობა მიაყენა.

ან კრწანისის ტყე ავიღოთ, სადაც არაბები 900-მდე ჰექტარ მიწას უნდა დაესაკუთრონ და „ელიტური ქალაქი“ ააშენონ. ესაა ჭალის ტყეები, რომელსაც წყალდიდობის და წყალმოვარდნის დროს შეუძლია, სტრესი „თავის თავზე აიღოს“ და კატასტროფები აგვარიდოს. ესაა, ასევე, მნიშვნელოვანი „ფილტვი“ თბილისისთვისაც და რუსთავისთვისაც — იმ ქალაქისთვის, რომელშიც სამრეწველო ტერიტორიაზე ქუჩის მტვერში ჩეხურმა არასამთავრობო ორგანიზაციამ იპოვა დასაშვებზე 5-ჯერ მეტი ვერცხლისწყალი, 24-ჯერ მეტი ტყვია და 26-ჯერ მეტი კადმიუმი. სრული ბურუსითაა მოცული კრწანისის ტყის პროექტი. მოსახლეობას არაფერს არ ეუბნებიან. არაფერს. ხვალ პირველზე ტყეში აქციაცაა დაგეგმილი და დარწმუნებული ვარ, ყურსაც არ შეიბერტყავენ.

მოქალაქეზე ზრუნვის და მწვანე ინიციატივების დანერგვის რა მოტივაცია უნდა ჰქონდეს ასეთ მთავრობას? ან როგორ აპირებთ ამ საწამლავში ცხოვრებას? შვილებს რას უპირებთ?”, – წერს რუსუდან ჯაყელი სოციალურ ქსელში.

რასაც დღეს თბილისში ხედავთ, ეს ნისლი არ გეგონოთ, დაბინძურებული ჰაერია. ქალაქის ცენტრში PM2.5-ის (უმცირესი ზომის მტვრის მყარი ნაწილაკების) დონემ საგრძნობლად მოიმატა: ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის რეკომენდირებულ ნორმაზე 3.6-ჯერ მეტია, საქართველოში დასაშვებ ნორმაზე კი – 2.16-ჯერ მეტი.

ეს PM2.5 ნაწილაკი — 2.5 მიკრონი — ადამიანის თმის ღერის დიამეტრზე 30-ჯერ პატარაა. ასეთ ნაწილაკს შეუძლია, გასცდეს ფილტვის ბარიერს და მოხვდეს სისხლის მიმოქცევის სისტემაში.

ის პირველი ჯგუფის კანცეროგენია. გრძელვადიანად ზრდის სიმსივნეს, გულისა და ფილტვის დაავადებების რისკს, საგრძნობლად ასუსტებს იმუნიტეტს.

როგორც გვეუბნებიან, დღევანდელი დაბინძურება „ტრანსსასაზღვრო ხასიათისაა და განპირობებულია სამხრეთიდან უდაბნოს მტვრის მასების გავრცელებით.“

სამწუხაროდ, თბილისში ჰაერი ისედაც ძალიან დაბინძურებულია, რაც ამ ყველაფერს აჭიანურებს და ამძიმებს.

რას უნდა აკეთებდეს ნორმალური მთავრობა? მაგალითად:

– ასეთ კრიტიკულ დღეებში უნდა გაგვაფრთხილონ, რომ მოვერიდოთ ფიზიკურ აქტივობებს გარეთ, ვიხმაროთ პირბადე და ა.შ. (შხაპუნა წვიმაზეც რომ მოგვდის ხოლმე ხანდახან 112-ის მესიჯები, ახლა რატომ არ ისმის არაფერი?);

– უფრო მკაცრად გააკონტროლონ ავტომობილების გამონაბოლქვი, საწვავის (განსაკუთრებით დიზელის) ხარისხი, საწარმოების გამონაბოლქვი, სამშენებლო მტვერი და ა.შ.;

– შეწყვიტონ უკონტროლო განაშენიანება, შეამცირონ საცობები, განავითარონ საჯარო ტრანსპორტი (როდემდე უნდა ვიდგეთ ღირსებისშემლახავ, გადატვირთულ ავტობუსებში და მეტროებში?) და მწვანე სივრცეები.

როგორ უნდა მოვთხოვოთ ამ „მთავრობას“, იმოქმედოს და დაგვიცვას? პროტესტი კრიმინალიზებულია. ქუჩის გადაკეტვისთვის და პირბადით აქციაზე დგომისთვის შეიძლება, 2 წლამდე ამოყოთ თავი ციხეში (4 წლამდე, თუ ჩათვალეს, რომ „ორგანიზატორი“ ხართ). თუ ვინმე მაინც აპროტესტებს, მთავრობის მთელი პროპაგანდისტული მანქანა ზრუნავს მის დემონიზებაზე, გაშავებაზე. ხან ტიტუშკები გვცემენ, ხან პოლიციელები გვაწამებენ მიკროავტობუსებში. 122 ადამიანი წლობითაა ციხეში გამომწყვდეული.

აგერ, სოფელი ბალდა უკვე 755 დღეა, უწყვეტად აპროტესტებს — გაყიდვისგან და დასახიჩრებისგან იცავს ბალდის კანიონს, ეროვნული მნიშვნელობის ძეგლს. დიალოგის ღირსადაც არ თვლიან ამ ხალხს. გუშინ სამინისტრომ ცხვირწინ კარი მიუჯახუნა. პირიქით, ტერორით პასუხობენ. ერთ-ერთ ბალდელს ადრე ინვესტორის თანამშრომელმა ყური მოაჭრა და შვიდი ჭრილობა მიაყენა.

ან კრწანისის ტყე ავიღოთ, სადაც არაბები 900-მდე ჰექტარ მიწას უნდა დაესაკუთრონ და „ელიტური ქალაქი“ ააშენონ. ესაა ჭალის ტყეები, რომელსაც წყალდიდობის და წყალმოვარდნის დროს შეუძლია, სტრესი „თავის თავზე აიღოს“ და კატასტროფები აგვარიდოს. ესაა, ასევე, მნიშვნელოვანი „ფილტვი“ თბილისისთვისაც და რუსთავისთვისაც — იმ ქალაქისთვის, რომელშიც სამრეწველო ტერიტორიაზე ქუჩის მტვერში ჩეხურმა არასამთავრობო ორგანიზაციამ იპოვა დასაშვებზე 5-ჯერ მეტი ვერცხლისწყალი, 24-ჯერ მეტი ტყვია და 26-ჯერ მეტი კადმიუმი. სრული ბურუსითაა მოცული კრწანისის ტყის პროექტი. მოსახლეობას არაფერს არ ეუბნებიან. არაფერს. ხვალ პირველზე ტყეში აქციაცაა დაგეგმილი და დარწმუნებული ვარ, ყურსაც არ შეიბერტყავენ.

მოქალაქეზე ზრუნვის და მწვანე ინიციატივების დანერგვის რა მოტივაცია უნდა ჰქონდეს ასეთ მთავრობას? ან როგორ აპირებთ ამ საწამლავში ცხოვრებას? შვილებს რას უპირებთ?”, – წერს რუსუდან ჯაყელი სოციალურ ქსელში.

რასაც დღეს თბილისში ხედავთ, ეს ნისლი არ გეგონოთ, დაბინძურებული ჰაერია. ქალაქის ცენტრში PM2.5-ის (უმცირესი ზომის მტვრის მყარი ნაწილაკების) დონემ საგრძნობლად მოიმატა: ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის რეკომენდირებულ ნორმაზე 3.6-ჯერ მეტია, საქართველოში დასაშვებ ნორმაზე კი – 2.16-ჯერ მეტი.

ეს PM2.5 ნაწილაკი — 2.5 მიკრონი — ადამიანის თმის ღერის დიამეტრზე 30-ჯერ პატარაა. ასეთ ნაწილაკს შეუძლია, გასცდეს ფილტვის ბარიერს და მოხვდეს სისხლის მიმოქცევის სისტემაში.

ის პირველი ჯგუფის კანცეროგენია. გრძელვადიანად ზრდის სიმსივნეს, გულისა და ფილტვის დაავადებების რისკს, საგრძნობლად ასუსტებს იმუნიტეტს.

როგორც გვეუბნებიან, დღევანდელი დაბინძურება „ტრანსსასაზღვრო ხასიათისაა და განპირობებულია სამხრეთიდან უდაბნოს მტვრის მასების გავრცელებით.“

სამწუხაროდ, თბილისში ჰაერი ისედაც ძალიან დაბინძურებულია, რაც ამ ყველაფერს აჭიანურებს და ამძიმებს.

რას უნდა აკეთებდეს ნორმალური მთავრობა? მაგალითად:

– ასეთ კრიტიკულ დღეებში უნდა გაგვაფრთხილონ, რომ მოვერიდოთ ფიზიკურ აქტივობებს გარეთ, ვიხმაროთ პირბადე და ა.შ. (შხაპუნა წვიმაზეც რომ მოგვდის ხოლმე ხანდახან 112-ის მესიჯები, ახლა რატომ არ ისმის არაფერი?);

– უფრო მკაცრად გააკონტროლონ ავტომობილების გამონაბოლქვი, საწვავის (განსაკუთრებით დიზელის) ხარისხი, საწარმოების გამონაბოლქვი, სამშენებლო მტვერი და ა.შ.;

– შეწყვიტონ უკონტროლო განაშენიანება, შეამცირონ საცობები, განავითარონ საჯარო ტრანსპორტი (როდემდე უნდა ვიდგეთ ღირსებისშემლახავ, გადატვირთულ ავტობუსებში და მეტროებში?) და მწვანე სივრცეები.

როგორ უნდა მოვთხოვოთ ამ „მთავრობას“, იმოქმედოს და დაგვიცვას? პროტესტი კრიმინალიზებულია. ქუჩის გადაკეტვისთვის და პირბადით აქციაზე დგომისთვის შეიძლება, 2 წლამდე ამოყოთ თავი ციხეში (4 წლამდე, თუ ჩათვალეს, რომ „ორგანიზატორი“ ხართ). თუ ვინმე მაინც აპროტესტებს, მთავრობის მთელი პროპაგანდისტული მანქანა ზრუნავს მის დემონიზებაზე, გაშავებაზე. ხან ტიტუშკები გვცემენ, ხან პოლიციელები გვაწამებენ მიკროავტობუსებში. 122 ადამიანი წლობითაა ციხეში გამომწყვდეული.

აგერ, სოფელი ბალდა უკვე 755 დღეა, უწყვეტად აპროტესტებს — გაყიდვისგან და დასახიჩრებისგან იცავს ბალდის კანიონს, ეროვნული მნიშვნელობის ძეგლს. დიალოგის ღირსადაც არ თვლიან ამ ხალხს. გუშინ სამინისტრომ ცხვირწინ კარი მიუჯახუნა. პირიქით, ტერორით პასუხობენ. ერთ-ერთ ბალდელს ადრე ინვესტორის თანამშრომელმა ყური მოაჭრა და შვიდი ჭრილობა მიაყენა.

ან კრწანისის ტყე ავიღოთ, სადაც არაბები 900-მდე ჰექტარ მიწას უნდა დაესაკუთრონ და „ელიტური ქალაქი“ ააშენონ. ესაა ჭალის ტყეები, რომელსაც წყალდიდობის და წყალმოვარდნის დროს შეუძლია, სტრესი „თავის თავზე აიღოს“ და კატასტროფები აგვარიდოს. ესაა, ასევე, მნიშვნელოვანი „ფილტვი“ თბილისისთვისაც და რუსთავისთვისაც — იმ ქალაქისთვის, რომელშიც სამრეწველო ტერიტორიაზე ქუჩის მტვერში ჩეხურმა არასამთავრობო ორგანიზაციამ იპოვა დასაშვებზე 5-ჯერ მეტი ვერცხლისწყალი, 24-ჯერ მეტი ტყვია და 26-ჯერ მეტი კადმიუმი. სრული ბურუსითაა მოცული კრწანისის ტყის პროექტი. მოსახლეობას არაფერს არ ეუბნებიან. არაფერს. ხვალ პირველზე ტყეში აქციაცაა დაგეგმილი და დარწმუნებული ვარ, ყურსაც არ შეიბერტყავენ.

მოქალაქეზე ზრუნვის და მწვანე ინიციატივების დანერგვის რა მოტივაცია უნდა ჰქონდეს ასეთ მთავრობას? ან როგორ აპირებთ ამ საწამლავში ცხოვრებას? შვილებს რას უპირებთ?”, – წერს რუსუდან ჯაყელი სოციალურ ქსელში.

რასაც დღეს თბილისში ხედავთ, ეს ნისლი არ გეგონოთ, დაბინძურებული ჰაერია. ქალაქის ცენტრში PM2.5-ის (უმცირესი ზომის მტვრის მყარი ნაწილაკების) დონემ საგრძნობლად მოიმატა: ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის რეკომენდირებულ ნორმაზე 3.6-ჯერ მეტია, საქართველოში დასაშვებ ნორმაზე კი – 2.16-ჯერ მეტი.

ეს PM2.5 ნაწილაკი — 2.5 მიკრონი — ადამიანის თმის ღერის დიამეტრზე 30-ჯერ პატარაა. ასეთ ნაწილაკს შეუძლია, გასცდეს ფილტვის ბარიერს და მოხვდეს სისხლის მიმოქცევის სისტემაში.

ის პირველი ჯგუფის კანცეროგენია. გრძელვადიანად ზრდის სიმსივნეს, გულისა და ფილტვის დაავადებების რისკს, საგრძნობლად ასუსტებს იმუნიტეტს.

როგორც გვეუბნებიან, დღევანდელი დაბინძურება „ტრანსსასაზღვრო ხასიათისაა და განპირობებულია სამხრეთიდან უდაბნოს მტვრის მასების გავრცელებით.“

სამწუხაროდ, თბილისში ჰაერი ისედაც ძალიან დაბინძურებულია, რაც ამ ყველაფერს აჭიანურებს და ამძიმებს.

რას უნდა აკეთებდეს ნორმალური მთავრობა? მაგალითად:

– ასეთ კრიტიკულ დღეებში უნდა გაგვაფრთხილონ, რომ მოვერიდოთ ფიზიკურ აქტივობებს გარეთ, ვიხმაროთ პირბადე და ა.შ. (შხაპუნა წვიმაზეც რომ მოგვდის ხოლმე ხანდახან 112-ის მესიჯები, ახლა რატომ არ ისმის არაფერი?);

– უფრო მკაცრად გააკონტროლონ ავტომობილების გამონაბოლქვი, საწვავის (განსაკუთრებით დიზელის) ხარისხი, საწარმოების გამონაბოლქვი, სამშენებლო მტვერი და ა.შ.;

– შეწყვიტონ უკონტროლო განაშენიანება, შეამცირონ საცობები, განავითარონ საჯარო ტრანსპორტი (როდემდე უნდა ვიდგეთ ღირსებისშემლახავ, გადატვირთულ ავტობუსებში და მეტროებში?) და მწვანე სივრცეები.

როგორ უნდა მოვთხოვოთ ამ „მთავრობას“, იმოქმედოს და დაგვიცვას? პროტესტი კრიმინალიზებულია. ქუჩის გადაკეტვისთვის და პირბადით აქციაზე დგომისთვის შეიძლება, 2 წლამდე ამოყოთ თავი ციხეში (4 წლამდე, თუ ჩათვალეს, რომ „ორგანიზატორი“ ხართ). თუ ვინმე მაინც აპროტესტებს, მთავრობის მთელი პროპაგანდისტული მანქანა ზრუნავს მის დემონიზებაზე, გაშავებაზე. ხან ტიტუშკები გვცემენ, ხან პოლიციელები გვაწამებენ მიკროავტობუსებში. 122 ადამიანი წლობითაა ციხეში გამომწყვდეული.

აგერ, სოფელი ბალდა უკვე 755 დღეა, უწყვეტად აპროტესტებს — გაყიდვისგან და დასახიჩრებისგან იცავს ბალდის კანიონს, ეროვნული მნიშვნელობის ძეგლს. დიალოგის ღირსადაც არ თვლიან ამ ხალხს. გუშინ სამინისტრომ ცხვირწინ კარი მიუჯახუნა. პირიქით, ტერორით პასუხობენ. ერთ-ერთ ბალდელს ადრე ინვესტორის თანამშრომელმა ყური მოაჭრა და შვიდი ჭრილობა მიაყენა.

ან კრწანისის ტყე ავიღოთ, სადაც არაბები 900-მდე ჰექტარ მიწას უნდა დაესაკუთრონ და „ელიტური ქალაქი“ ააშენონ. ესაა ჭალის ტყეები, რომელსაც წყალდიდობის და წყალმოვარდნის დროს შეუძლია, სტრესი „თავის თავზე აიღოს“ და კატასტროფები აგვარიდოს. ესაა, ასევე, მნიშვნელოვანი „ფილტვი“ თბილისისთვისაც და რუსთავისთვისაც — იმ ქალაქისთვის, რომელშიც სამრეწველო ტერიტორიაზე ქუჩის მტვერში ჩეხურმა არასამთავრობო ორგანიზაციამ იპოვა დასაშვებზე 5-ჯერ მეტი ვერცხლისწყალი, 24-ჯერ მეტი ტყვია და 26-ჯერ მეტი კადმიუმი. სრული ბურუსითაა მოცული კრწანისის ტყის პროექტი. მოსახლეობას არაფერს არ ეუბნებიან. არაფერს. ხვალ პირველზე ტყეში აქციაცაა დაგეგმილი და დარწმუნებული ვარ, ყურსაც არ შეიბერტყავენ.

მოქალაქეზე ზრუნვის და მწვანე ინიციატივების დანერგვის რა მოტივაცია უნდა ჰქონდეს ასეთ მთავრობას? ან როგორ აპირებთ ამ საწამლავში ცხოვრებას? შვილებს რას უპირებთ?”, – წერს რუსუდან ჯაყელი სოციალურ ქსელში.

რასაც დღეს თბილისში ხედავთ, ეს ნისლი არ გეგონოთ, დაბინძურებული ჰაერია. ქალაქის ცენტრში PM2.5-ის (უმცირესი ზომის მტვრის მყარი ნაწილაკების) დონემ საგრძნობლად მოიმატა: ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის რეკომენდირებულ ნორმაზე 3.6-ჯერ მეტია, საქართველოში დასაშვებ ნორმაზე კი – 2.16-ჯერ მეტი.

ეს PM2.5 ნაწილაკი — 2.5 მიკრონი — ადამიანის თმის ღერის დიამეტრზე 30-ჯერ პატარაა. ასეთ ნაწილაკს შეუძლია, გასცდეს ფილტვის ბარიერს და მოხვდეს სისხლის მიმოქცევის სისტემაში.

ის პირველი ჯგუფის კანცეროგენია. გრძელვადიანად ზრდის სიმსივნეს, გულისა და ფილტვის დაავადებების რისკს, საგრძნობლად ასუსტებს იმუნიტეტს.

როგორც გვეუბნებიან, დღევანდელი დაბინძურება „ტრანსსასაზღვრო ხასიათისაა და განპირობებულია სამხრეთიდან უდაბნოს მტვრის მასების გავრცელებით.“

სამწუხაროდ, თბილისში ჰაერი ისედაც ძალიან დაბინძურებულია, რაც ამ ყველაფერს აჭიანურებს და ამძიმებს.

რას უნდა აკეთებდეს ნორმალური მთავრობა? მაგალითად:

– ასეთ კრიტიკულ დღეებში უნდა გაგვაფრთხილონ, რომ მოვერიდოთ ფიზიკურ აქტივობებს გარეთ, ვიხმაროთ პირბადე და ა.შ. (შხაპუნა წვიმაზეც რომ მოგვდის ხოლმე ხანდახან 112-ის მესიჯები, ახლა რატომ არ ისმის არაფერი?);

– უფრო მკაცრად გააკონტროლონ ავტომობილების გამონაბოლქვი, საწვავის (განსაკუთრებით დიზელის) ხარისხი, საწარმოების გამონაბოლქვი, სამშენებლო მტვერი და ა.შ.;

– შეწყვიტონ უკონტროლო განაშენიანება, შეამცირონ საცობები, განავითარონ საჯარო ტრანსპორტი (როდემდე უნდა ვიდგეთ ღირსებისშემლახავ, გადატვირთულ ავტობუსებში და მეტროებში?) და მწვანე სივრცეები.

როგორ უნდა მოვთხოვოთ ამ „მთავრობას“, იმოქმედოს და დაგვიცვას? პროტესტი კრიმინალიზებულია. ქუჩის გადაკეტვისთვის და პირბადით აქციაზე დგომისთვის შეიძლება, 2 წლამდე ამოყოთ თავი ციხეში (4 წლამდე, თუ ჩათვალეს, რომ „ორგანიზატორი“ ხართ). თუ ვინმე მაინც აპროტესტებს, მთავრობის მთელი პროპაგანდისტული მანქანა ზრუნავს მის დემონიზებაზე, გაშავებაზე. ხან ტიტუშკები გვცემენ, ხან პოლიციელები გვაწამებენ მიკროავტობუსებში. 122 ადამიანი წლობითაა ციხეში გამომწყვდეული.

აგერ, სოფელი ბალდა უკვე 755 დღეა, უწყვეტად აპროტესტებს — გაყიდვისგან და დასახიჩრებისგან იცავს ბალდის კანიონს, ეროვნული მნიშვნელობის ძეგლს. დიალოგის ღირსადაც არ თვლიან ამ ხალხს. გუშინ სამინისტრომ ცხვირწინ კარი მიუჯახუნა. პირიქით, ტერორით პასუხობენ. ერთ-ერთ ბალდელს ადრე ინვესტორის თანამშრომელმა ყური მოაჭრა და შვიდი ჭრილობა მიაყენა.

ან კრწანისის ტყე ავიღოთ, სადაც არაბები 900-მდე ჰექტარ მიწას უნდა დაესაკუთრონ და „ელიტური ქალაქი“ ააშენონ. ესაა ჭალის ტყეები, რომელსაც წყალდიდობის და წყალმოვარდნის დროს შეუძლია, სტრესი „თავის თავზე აიღოს“ და კატასტროფები აგვარიდოს. ესაა, ასევე, მნიშვნელოვანი „ფილტვი“ თბილისისთვისაც და რუსთავისთვისაც — იმ ქალაქისთვის, რომელშიც სამრეწველო ტერიტორიაზე ქუჩის მტვერში ჩეხურმა არასამთავრობო ორგანიზაციამ იპოვა დასაშვებზე 5-ჯერ მეტი ვერცხლისწყალი, 24-ჯერ მეტი ტყვია და 26-ჯერ მეტი კადმიუმი. სრული ბურუსითაა მოცული კრწანისის ტყის პროექტი. მოსახლეობას არაფერს არ ეუბნებიან. არაფერს. ხვალ პირველზე ტყეში აქციაცაა დაგეგმილი და დარწმუნებული ვარ, ყურსაც არ შეიბერტყავენ.

მოქალაქეზე ზრუნვის და მწვანე ინიციატივების დანერგვის რა მოტივაცია უნდა ჰქონდეს ასეთ მთავრობას? ან როგორ აპირებთ ამ საწამლავში ცხოვრებას? შვილებს რას უპირებთ?”, – წერს რუსუდან ჯაყელი სოციალურ ქსელში.

რასაც დღეს თბილისში ხედავთ, ეს ნისლი არ გეგონოთ, დაბინძურებული ჰაერია. ქალაქის ცენტრში PM2.5-ის (უმცირესი ზომის მტვრის მყარი ნაწილაკების) დონემ საგრძნობლად მოიმატა: ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის რეკომენდირებულ ნორმაზე 3.6-ჯერ მეტია, საქართველოში დასაშვებ ნორმაზე კი – 2.16-ჯერ მეტი.

ეს PM2.5 ნაწილაკი — 2.5 მიკრონი — ადამიანის თმის ღერის დიამეტრზე 30-ჯერ პატარაა. ასეთ ნაწილაკს შეუძლია, გასცდეს ფილტვის ბარიერს და მოხვდეს სისხლის მიმოქცევის სისტემაში.

ის პირველი ჯგუფის კანცეროგენია. გრძელვადიანად ზრდის სიმსივნეს, გულისა და ფილტვის დაავადებების რისკს, საგრძნობლად ასუსტებს იმუნიტეტს.

როგორც გვეუბნებიან, დღევანდელი დაბინძურება „ტრანსსასაზღვრო ხასიათისაა და განპირობებულია სამხრეთიდან უდაბნოს მტვრის მასების გავრცელებით.“

სამწუხაროდ, თბილისში ჰაერი ისედაც ძალიან დაბინძურებულია, რაც ამ ყველაფერს აჭიანურებს და ამძიმებს.

რას უნდა აკეთებდეს ნორმალური მთავრობა? მაგალითად:

– ასეთ კრიტიკულ დღეებში უნდა გაგვაფრთხილონ, რომ მოვერიდოთ ფიზიკურ აქტივობებს გარეთ, ვიხმაროთ პირბადე და ა.შ. (შხაპუნა წვიმაზეც რომ მოგვდის ხოლმე ხანდახან 112-ის მესიჯები, ახლა რატომ არ ისმის არაფერი?);

– უფრო მკაცრად გააკონტროლონ ავტომობილების გამონაბოლქვი, საწვავის (განსაკუთრებით დიზელის) ხარისხი, საწარმოების გამონაბოლქვი, სამშენებლო მტვერი და ა.შ.;

– შეწყვიტონ უკონტროლო განაშენიანება, შეამცირონ საცობები, განავითარონ საჯარო ტრანსპორტი (როდემდე უნდა ვიდგეთ ღირსებისშემლახავ, გადატვირთულ ავტობუსებში და მეტროებში?) და მწვანე სივრცეები.

როგორ უნდა მოვთხოვოთ ამ „მთავრობას“, იმოქმედოს და დაგვიცვას? პროტესტი კრიმინალიზებულია. ქუჩის გადაკეტვისთვის და პირბადით აქციაზე დგომისთვის შეიძლება, 2 წლამდე ამოყოთ თავი ციხეში (4 წლამდე, თუ ჩათვალეს, რომ „ორგანიზატორი“ ხართ). თუ ვინმე მაინც აპროტესტებს, მთავრობის მთელი პროპაგანდისტული მანქანა ზრუნავს მის დემონიზებაზე, გაშავებაზე. ხან ტიტუშკები გვცემენ, ხან პოლიციელები გვაწამებენ მიკროავტობუსებში. 122 ადამიანი წლობითაა ციხეში გამომწყვდეული.

აგერ, სოფელი ბალდა უკვე 755 დღეა, უწყვეტად აპროტესტებს — გაყიდვისგან და დასახიჩრებისგან იცავს ბალდის კანიონს, ეროვნული მნიშვნელობის ძეგლს. დიალოგის ღირსადაც არ თვლიან ამ ხალხს. გუშინ სამინისტრომ ცხვირწინ კარი მიუჯახუნა. პირიქით, ტერორით პასუხობენ. ერთ-ერთ ბალდელს ადრე ინვესტორის თანამშრომელმა ყური მოაჭრა და შვიდი ჭრილობა მიაყენა.

ან კრწანისის ტყე ავიღოთ, სადაც არაბები 900-მდე ჰექტარ მიწას უნდა დაესაკუთრონ და „ელიტური ქალაქი“ ააშენონ. ესაა ჭალის ტყეები, რომელსაც წყალდიდობის და წყალმოვარდნის დროს შეუძლია, სტრესი „თავის თავზე აიღოს“ და კატასტროფები აგვარიდოს. ესაა, ასევე, მნიშვნელოვანი „ფილტვი“ თბილისისთვისაც და რუსთავისთვისაც — იმ ქალაქისთვის, რომელშიც სამრეწველო ტერიტორიაზე ქუჩის მტვერში ჩეხურმა არასამთავრობო ორგანიზაციამ იპოვა დასაშვებზე 5-ჯერ მეტი ვერცხლისწყალი, 24-ჯერ მეტი ტყვია და 26-ჯერ მეტი კადმიუმი. სრული ბურუსითაა მოცული კრწანისის ტყის პროექტი. მოსახლეობას არაფერს არ ეუბნებიან. არაფერს. ხვალ პირველზე ტყეში აქციაცაა დაგეგმილი და დარწმუნებული ვარ, ყურსაც არ შეიბერტყავენ.

მოქალაქეზე ზრუნვის და მწვანე ინიციატივების დანერგვის რა მოტივაცია უნდა ჰქონდეს ასეთ მთავრობას? ან როგორ აპირებთ ამ საწამლავში ცხოვრებას? შვილებს რას უპირებთ?”, – წერს რუსუდან ჯაყელი სოციალურ ქსელში.

რასაც დღეს თბილისში ხედავთ, ეს ნისლი არ გეგონოთ, დაბინძურებული ჰაერია. ქალაქის ცენტრში PM2.5-ის (უმცირესი ზომის მტვრის მყარი ნაწილაკების) დონემ საგრძნობლად მოიმატა: ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის რეკომენდირებულ ნორმაზე 3.6-ჯერ მეტია, საქართველოში დასაშვებ ნორმაზე კი – 2.16-ჯერ მეტი.

ეს PM2.5 ნაწილაკი — 2.5 მიკრონი — ადამიანის თმის ღერის დიამეტრზე 30-ჯერ პატარაა. ასეთ ნაწილაკს შეუძლია, გასცდეს ფილტვის ბარიერს და მოხვდეს სისხლის მიმოქცევის სისტემაში.

ის პირველი ჯგუფის კანცეროგენია. გრძელვადიანად ზრდის სიმსივნეს, გულისა და ფილტვის დაავადებების რისკს, საგრძნობლად ასუსტებს იმუნიტეტს.

როგორც გვეუბნებიან, დღევანდელი დაბინძურება „ტრანსსასაზღვრო ხასიათისაა და განპირობებულია სამხრეთიდან უდაბნოს მტვრის მასების გავრცელებით.“

სამწუხაროდ, თბილისში ჰაერი ისედაც ძალიან დაბინძურებულია, რაც ამ ყველაფერს აჭიანურებს და ამძიმებს.

რას უნდა აკეთებდეს ნორმალური მთავრობა? მაგალითად:

– ასეთ კრიტიკულ დღეებში უნდა გაგვაფრთხილონ, რომ მოვერიდოთ ფიზიკურ აქტივობებს გარეთ, ვიხმაროთ პირბადე და ა.შ. (შხაპუნა წვიმაზეც რომ მოგვდის ხოლმე ხანდახან 112-ის მესიჯები, ახლა რატომ არ ისმის არაფერი?);

– უფრო მკაცრად გააკონტროლონ ავტომობილების გამონაბოლქვი, საწვავის (განსაკუთრებით დიზელის) ხარისხი, საწარმოების გამონაბოლქვი, სამშენებლო მტვერი და ა.შ.;

– შეწყვიტონ უკონტროლო განაშენიანება, შეამცირონ საცობები, განავითარონ საჯარო ტრანსპორტი (როდემდე უნდა ვიდგეთ ღირსებისშემლახავ, გადატვირთულ ავტობუსებში და მეტროებში?) და მწვანე სივრცეები.

როგორ უნდა მოვთხოვოთ ამ „მთავრობას“, იმოქმედოს და დაგვიცვას? პროტესტი კრიმინალიზებულია. ქუჩის გადაკეტვისთვის და პირბადით აქციაზე დგომისთვის შეიძლება, 2 წლამდე ამოყოთ თავი ციხეში (4 წლამდე, თუ ჩათვალეს, რომ „ორგანიზატორი“ ხართ). თუ ვინმე მაინც აპროტესტებს, მთავრობის მთელი პროპაგანდისტული მანქანა ზრუნავს მის დემონიზებაზე, გაშავებაზე. ხან ტიტუშკები გვცემენ, ხან პოლიციელები გვაწამებენ მიკროავტობუსებში. 122 ადამიანი წლობითაა ციხეში გამომწყვდეული.

აგერ, სოფელი ბალდა უკვე 755 დღეა, უწყვეტად აპროტესტებს — გაყიდვისგან და დასახიჩრებისგან იცავს ბალდის კანიონს, ეროვნული მნიშვნელობის ძეგლს. დიალოგის ღირსადაც არ თვლიან ამ ხალხს. გუშინ სამინისტრომ ცხვირწინ კარი მიუჯახუნა. პირიქით, ტერორით პასუხობენ. ერთ-ერთ ბალდელს ადრე ინვესტორის თანამშრომელმა ყური მოაჭრა და შვიდი ჭრილობა მიაყენა.

ან კრწანისის ტყე ავიღოთ, სადაც არაბები 900-მდე ჰექტარ მიწას უნდა დაესაკუთრონ და „ელიტური ქალაქი“ ააშენონ. ესაა ჭალის ტყეები, რომელსაც წყალდიდობის და წყალმოვარდნის დროს შეუძლია, სტრესი „თავის თავზე აიღოს“ და კატასტროფები აგვარიდოს. ესაა, ასევე, მნიშვნელოვანი „ფილტვი“ თბილისისთვისაც და რუსთავისთვისაც — იმ ქალაქისთვის, რომელშიც სამრეწველო ტერიტორიაზე ქუჩის მტვერში ჩეხურმა არასამთავრობო ორგანიზაციამ იპოვა დასაშვებზე 5-ჯერ მეტი ვერცხლისწყალი, 24-ჯერ მეტი ტყვია და 26-ჯერ მეტი კადმიუმი. სრული ბურუსითაა მოცული კრწანისის ტყის პროექტი. მოსახლეობას არაფერს არ ეუბნებიან. არაფერს. ხვალ პირველზე ტყეში აქციაცაა დაგეგმილი და დარწმუნებული ვარ, ყურსაც არ შეიბერტყავენ.

მოქალაქეზე ზრუნვის და მწვანე ინიციატივების დანერგვის რა მოტივაცია უნდა ჰქონდეს ასეთ მთავრობას? ან როგორ აპირებთ ამ საწამლავში ცხოვრებას? შვილებს რას უპირებთ?”, – წერს რუსუდან ჯაყელი სოციალურ ქსელში.