ეს ისტორია ქალზეა, რომელიც გარდაცვლილ დედას გლოვობდა. მაგრამ შემდეგ მის ცხოვრებაში ისეთი რამ მოხდა, რომ ტრაგედია ნამდვილ ბედნიერებად გადაექცა. ამის შესახებ ის თავად ყვება.
“დედაჩემი დიდხანს ებრძოდა კიბოს, მაგრამ სამწუხაროდ დამარცხდა, ახალ ისეთ მდგომარეობაში ვარ, რომ სუნთქვაც კი მიჭირს.” – ამბობს დამწუხრებული ქალი.
“იმ დროს ჩემი ძმა ჩვენთან არ იყო, მან ცოლი მოიყვანა და თავის ბავშვობის სიყვარულთან ერთად სხვაგან ცხოვრობდა.”
“ეკლესიაში მარტო ვიჯექი და დედას ვუყურებდი, როცა უეცრად კარი გაიღო ახალგაზრდა შემოვიდა და თქვა “მე დავაგვიანე”.
“რატომ წერია აქ სახელი მარი და არა მარგარეტი?” – იკითხა გაოცებულმა. მე გამიკვირდა რა უნდა და საერთოდ რატომ დაჯდა ეს კაცი ეკლესიაში, მე მას არ ვიცნობდი და დარწმუნებული ვარ არც დედაჩემი იცნობდა.”
ახალგაზრდამ ისევ განაგრძო: “აქ რაღაც არასწორია, მე ჩემი დეიდის, მარი პიტერსის დაკრძალვაზე მოვედი, ეს ლუთერანული ტაძარი არ არის?მაშინ მე ვუპასუხე, რომ ადგილი შეეშალა და რასაც ეძებდა ქუჩს მოპირდაპირე მხარეს იყო.”
“მას გაეცინა, მე გამეღიმა და დედაჩემის სიცილი წარმოვიდგინე. ცერემონიის დასრულების შემდეგ მთხოვა კაფეში ყავა დაგველია და გვესაუბრა.”
“რიკი – კაცი, რომელსაც ტაძარი შეეშალა ზუსტად იმ ადგილას 1 წელში ჩემი მეუღლე გახდა.”
“ჩვენ სამი ბავშვი გვეყოლა და წელს ჩვენი ერთად ყოფნის 22-ე წელი აღვნიშნეთ.”
“მე დარწმუნებული ვარ, რომ მისმა დეიდამ და დედაჩემაა ერთმანეთს შეგვახვედრეს, მაშინ მე მწუხარება საოცარი ბედნიერებით შემეცვალა.”
გთხოვთ მოიწონეთ და გააზიარეთ სტატია.. ასევე გაგვიზიარეთ თქვენი აზრი კომენტარებში…
ყურადღება: ფორო პირობითია
