იმდენად სულელი ვიყავი გულშიდას კი არასდროს გამივლია, რომ ჩემი მეუღლე ამას ჩემგან ასე ოსტატურად მალავდა.. თუმცა ეს საშინელი სიმართლე სრულიად მოულოდნელად გავიგე..

17 წლის ვიყავი როცა დავქორწინდი. მეუღლეც ჩემი ასაკის იყო. ბავშვი ვიყავი და ყველაფერი მჯეროდა, ერთი წამითაც არ მიფიქრია, რომ ჩემი მეუღლე რამეს მიმალავდა.

ეჭვიანიც არასდროს ვყოფილვარ. თუმცა ერთ დღეს ჩემი მეუღლე რაღაც მცირე, სულ უმნიშვნელო ტყუილში გამოვიჭირე და ამის შემდეგ ყველა მისი სიტყვის გადამოწმებას ვცდილობდი.

წლეის მანძილზე ჩემს მეუღლეს სამსახური არ შეუცვლია. სადაც მუშაობდა მხოლოდ კვირა დღეს ისვენებდა. სამუშაო დღეებშიც გვიან ბრუნდებოდა, 9-10 საათზე. თვეში ერთი კვირა დღე კი მორიგე იყო.

წლების შემდეგ მოულოდნელად გავიგე, რომ შაბათი დღე საერთოდ არ იყო სამუშაო დღე და მორიგეობაც არასდროს არსებობდა. საშინლად ვიყავი, ლამის ჭკუიდან გადავედი მაგრამ მისთვის არაფერი მითქვამს.

გადავწყვიტე მეთვალთვალა და გამეგო რას მიმალავდა. ერთ შაბათ დღეს უკან გავყევი და აღმოვაჩინე, რომ მცხეთის მარშუტს გაყვა. იმ დღეს უკან გაყოლა ვერ მოვახერხე. შემდეგ შაბათსაც როდესაც „მორიგეობაზე“ წავიდა უკან გავყევი. ისევ დიდუბეში გავიდა და მცხეთის მარშუტში ჩაჯდა.

ტაქსი ავიყვანე და უკან გავყევი. შევხედე როგორ ჩამოვიდა მარშუტიდან და შევიდა ერთ ეზოში, კერძო სახლში. ტაქსი გავუშვი და იქვე შორი ახლოს დავდექი.

რამდენიმე საათი ველოდე. რომ აღარ გამოვიდა ჭიშკართან მივედი და შევაღე. ეზოში ბავშვი დავინახე, 4-5 წლის იქნებოდა, ვკითხე ირაკლი აქ ხო არ არისთქო. ბავშვი სახლისკენ გაიქცა და უბედურება ის იყო, რომ გზაში „მამა , მამას“ იძახდა.

გავოგნდი, გავფითრდი და ეზოდან გამოვარდი. მესმოდა როგორ მომსდევდა ქმარი და მეძახდა. უკან არ გამიხედავს. სახლში მივედი. ხმას ვერ ვიღებდი. ერთადერთი ყურში ჩამესმოდა როგორ ეძახდა ის ბავშვი ჩემს ქმარს მამას.

მალევე ჩემი ქმარის მოვიდა. ფერი არ ედო. თითქოს ერთიანად დაბერებულიყო. სიტყვა არ მითქვამს. ჩანთა გამოვუტანე რათა თავის ნივთები აეკრიფა და წასულიყო.

ასეც მოიქცა. ერთადერთი რამ მითხრა: წავალ მაგრამ დაფიქრდი, არ ინანოო. ხმა არ გამიცია. ადგა და წავიდა.

ჩემი ქმარი თურმე რეალურად მეორე ცოლ-შვილს მიმალავდა. ახლაც არვიცი არჩევანის საშუალება რომ მიმეცა რას იზამდა. აირჩევდა ჩემთან და ჩვენს ორ შვილთან ყოფნას თუ მათთან ყოფნას.

თითქმის ერთი წელი გავიდა. დღემდე ვერ ვიგებ ამდენი წლები როგორ მატყუებდა. დღემდე არვიცი რამდენად სწორად მოვიქეცი.

გთხოვთ მოიწონეთ და გააზიარეთ სტატია..ა სევე გაგვიზიარეთ თქვენი აზრი კომენტარებში..

ყურადღება: ფოტო პირობითია..