გაგა, 18 წლის:რამდენიმე ხნის წინ ასეთი მესიჯი მოგწერეთ: “არ ვიცი, ჩემი პრობლემის მოყოლა საიდან დავიწყო”… მშობლებთან, განსაკუთრებით -მამასთან ძალიან ცუდი ურთიერთობა ჩამომიყალიბდა;
მას შემდეგ, რაც შემატყო, რომ ქალური მანერები მაქვს, მხოლოდ გოგონებთან ვმეგობრობ და ბიჭები მომწონს, ცუდად მეპყრობა, მცემს…
ჩემი ორი მეგობარი ბიჭი სამუშაოდ თურქეთში დადის; შემომთავაზეს, -შენც წამოდი, იქ ბარში იმუშავებ, ცოტა პროსტიტუციასაც “მიაწვები” და თავს გაიტან, თან -ახალ “ბოიფრენდსაც” გაიჩენო.
არ ვიცი, რა ვქნა. მეშინია, რომ წავიდე და ამ ნაბიჯის გამო ყველა საყვარელი
ადამიანი დავკარგო, მერე? თურქეთში რომ წავიდე, ძმას, დას, უსაყვარლეს დისშვილს და კლასელ გოგონებს ვეღარასდროს ვნახავ, მაგრამ სხვა გზაც არა მაქვს, ოჯახში აღარ დამედგომება!..
თუ წავედი, იქ ე.წ. ტრანსსექსუალი ვიქნები, რადგან ბიჭად ყოფნის სურვილი აღარ მაქვს”, -ამ წერილის გამოქვეყნების შემდეგ ბევრმა თქვენგანმა გამლანძღა, ბევრმაც -კარგი რჩევა მომეცით, რისთვისაც დიდ მადლობას გიხდით, მაგრამ ახლაც მჭირდება დახმარება და იმედია, მოლოდინს არ გამიმტყუნებთ.
მოკლედ, საქმე ისაა, რომ თურქეთში წავედი და “ბოიფრენდი” მართლა გავიჩინე. მასთან ხანგრძლივი ურთიერთობის შემდეგ მივხვდი, რომ სინამდვილეში, ქალები მომწონს და ისედაც თავგზაარეულს, გონება უფრო მეტად ამერია.
ახლა ძალიან მინდა, ისე ვიცხოვრო, როგორც კაცურ კაცს შეეფერება, მაგრამ საკუთარ თავს ვეღარ ვაკონტროლებ. მსურს, ოჯახი შევქმნა, შვილები მყავდეს, მაგრამ ზედაც არავინ მიყურებს;
ყველა მეუბნება: შენ, როგორც კაცს, ვერ შემოგხედავო. მოკლედ, ჩიხში ვარ და ახლა ისევ თქვენი იმედი მაქვს.
P.S. ცნობისათვის, უკვე საქართველოში ვარ. მშობლებს გავუმხილე, -ცოლის მოყვანა მინდა და იქნებ საცოლე გამომიძებნოთ-მეთქი.
ჰოდა, ამ ამბით გახარებულები მთელი საქართველოს მასშტაბით, ჩემთვის გოგოს არჩევენ. მართალია, ჯერ ისეთი ვერავინ იპოვეს, ვისაც მოხიბლავდნენ, მაგრამ იმედს მაინც არ კარგავენ…”
გთხოვთ მოიწონეთ და გააზიარეთ სტატია.. ასევე გაგვიზიარეთ თქვენი აზრი კომენტარებში..-
ჟურნალი “გზა”
