ჩვენი მკითხველი ოჯახური კონფლიქტის შესახებ გვიამბობს და რჩევას ითხოვს:
“ჩემს “ძვირფას” დედამთილზე მინდა მოგიყვეთ… 12 წელია გათხოვილი ვარ ღმერთის წყალობით, ჩემს სახლში ვცხოვრობ, მატერიალურადაც მე ვუზრუნველვყოფ ჩემს შვილებს.
ქმარი მყავს, მაგრამ ფაქტობრივად მარტოხელა დედა ვარ. არავინ მეხმარება, არც ქმარი და არც მისი მშობლები. არადა, ვერ ვიტყვი, რომ არ აქვთ, უბრალოდ ჩვენთვის არ ემეტებათ რატომღაც…
ჩემი დედამთილი უსაქმური ავი ქალია…
ბოლო რამდენიმე წელი ზაფხულობით ერთად ვისვენებდით ქმრის სოფელში. დილით დაჯდებოდა და მაკვირდებოდა. არაფერს არ აკეთებდა – მხოლოდ ის აინტერესებდა, მე როგორ ვიქცეოდი და როგორ ვზრდიდი შვილებს…
ბოლო წასვლისას, შარშან, პატარას ვბანდი და უფროსს ვთხოვე, სარეცხის თოკზე გაფენილი პირსახოცი მოეწოდებინა… ხანდახან მეხმარება ასეთ პატარა საქმეებში, რითაც არ მგონია, რამეს ვაშავებდე…
წარმოიდგინეთ, ეს ერთი ფაქტი საკმარისი აღმოჩნდა, რომ ჩემს დედამთილს ბუზი სპილოდ ექცია და სერიოზული კონფლიქტიც ამით დაიწყო.
ეს თემა დაიხვია და ჯერ ქმარი გააგიჟა – უფროსი შვილი მოსამსახურედ ჰყავს, ავალებს რაღაცებს და სარეცხსაც კი აფენინებს, ბიჭია და ქალაჩუნად ზრდისო…
ერთი წელია ქმარი ამ თემაზე მუდმივად მეჩხუბება და პატარა მიზეზი საკმარისია, ხელახლა დაიწყოს დავა, რომ ვაჟს ქალაჩუნად ვზრდი…
რამდენიმე დღის წინ ბავშვებმა დაურეკეს ბებიას. ხმოვანზე ჰქონდათ ჩართული და სამწუხაროდ, მეც მესმოდა…
მაშინვე დაუწყო ბავშვებს, საშინელი დედა გყავთო, გამუშავებთო, სარეცხს გაფენინებთო და ქალაჩუნებად გზრდითო.
მოშორდეს, მოკვდეს დედათქვენი და მერე მე კაცურად გაგზრდითო, საჩუქრებსაც მერე გიყიდითო…
მაინტერესებს, ასეთ ბებიას აქვს უფლება, რომ ჩემს შვილებს დაურეკოს, მათთან ჰქონდეს საერთოდ ურთიერთობა? ქმართანაც ამირიოს ურთიერთობა?”
გთხოვთ მოიწონეთ და გააზიარეთ სტატია.. ასევე გაგვიზიარეთ თქვენი აზრი კომენტარებში..
ყურადღება: ფოტო პირობითია, წყარო: მშობლები.გე
