ძალიან უიღბლოდ გავთხოვდი – პირველივე ბიჭს, ვინც გამეარშიყა და გაპარვა შემომთავაზა, თვალდახუჭული გავყევი. არც კი მიფიქრია, გამეგო, ვინ იყო, რას წარმოადგენდა. არც იმაზე დავფიქრებულვარ, მე თვითონ მიყვარდა თუ არა.
იმ მომენტში ჩემთვის მთავარი ის იყო, სახლიდან წავსულიყავი, ანუ ჩემს მშობლებს გავქცეოდი. მაგრამ, რომ იტყვიან, ვაის გავეყარე და ვუის შევეყარეო, ისე დამემართა.
მშობლებისგან გაქცევა იმიტომ მინდოდა, რომ საშინლად მკაცრად მზრდიდნენ. ჩემთვის არც მოდური ტანსაცმელი არსებობდა (მიუხედავად იმისა, რომ მატერიალურად არ გვიჭირდა), არც დაბადების დღეებზე სიარული, არც მეგობრებთან მისვლა-მოსვლა.
თანაკლასელ ბიჭებთანაც კი აკრძალული მქონდა ამხანაგობა. ყოველ ნაბიჯს მიკონტროლებდნენ. სკოლიდან ხუთი წუთითაც რომ დამეგვიანა, საშინელ სკანდალს მიწყობდნენ. ერთი სიტყვით, სიცოცხლე მქონდა გამწარებული.
იმდენად მომაბეზრეს თავი, ერთი სული მქონდა, გავზრდილიყავი და გავთხოვილიყავი. ასე მეგონა, ქმრის ხელში ამოვისუნთქებდი, მაგრამ პირიქით მოხდა. ისეთ დღეში აღმოვჩნდი ქმართან, ჩემი მშობლების სიგიჟეები მომენატრა.
ჩემი ძვირფასი მეუღლე ერთი უსაქმური ქუჩის ბიჭი აღმოჩნდა, რომელიც არც არაყზე ამბობდა უარს და არც ნარკოტიკებთან იყო მწყრალად. ამ ყველაფერს, ასე თუ ისე, ვუძლებდი, ყოველ შემთხვევაში, თავიდან (თუ ამას გაძლება ერქვა), მაგრამ მერე ისეთი რამეები ჩაიდინა, ამის მოთმენა და ატანა ნამდვილად აღარ შემეძლო:
ხან თავის ძმაკაცთან ერთად ბინა გაქურდა, ხან ღამით გადიოდა და მოქალაქეებს ძარცვავდა, ნაქურდალ-ნაძარცვს კი სახლში მალავდა, მერე კი ყიდდა. ერთხელ კი ერთ-ერთ ასეთ „საქმეზე” ჩავარდა და პოლიციაში რომ დამიბარეს მოწმედ, მაშინ შევიშალე.
ჩვენება მივეცი, მერე დავბრუნდი, ჩავალაგე ჩემი პირადი ნივთები და სახლიდან წავედი. მშობლებმა არ მიმიღეს – მამაჩემმა გამომიცხადა, მე შვილი მომიკვდაო, დედამ მითხრა, მამაშენის ნებას წინ ვერ აღვუდგებიო და უბოდიშოდ გამომისტუმრეს.
იძულებული გავხდი, ფული მესესხა, რომ ბებიასთან წავსულიყავი სოფელში.
თან გული მისკდებოდა, ვაითუ, არც იმან მიმიღოს-მეთქი, მაგრამ ბებოს შევეცოდე და შემიფარა, ოღონდ, დედაჩემს და მამაჩემს უმალავს, რომ მასთან ვარ – როცა ურეკავენ არ ეუბნება, რომ მასთან ჩავედი.
გაისად ზაფხულამდე რაღაცნაირად გავძლებ, აი, მერე რა მოხდება, თუ ზაფხულში ბებიას სანახავად ჩამოვლენ, წარმოდგენა არ მაქვს, ალბათ იქიდანაც გასაპარავად გამიხდება საქმე.
გთხოვთ მოიწონეთ და გააზიარეთ სტატია.. ასევე გაგვიზიარეთ თქვენი აზრი კომენტარებში..
ყურადღება: ფოტო პირობითია
მარიკა, 18 წლ0ს.
