რეალურ ცხოვრებაში ნერვული აშლილობა იშვიათად ჰგავს იმას, რასაც ფილმებში ვხედავთ. ასეთ მდგომარეობაში მყოფი ადამიანი ყოველთვის არ ამსხვრევს ჭურჭელს, არ უყვირის სხვებს და ნიანგის ცრემლებსაც არ ღვრის.
ნერვული აშლილობის ზღვარზე მყოფი ადამიანი აგრძელებს ჩვეულებრივ ცხოვრებას, ასრულებს თავის ვალდებულებებს, რჩება კონცენტრირებული და წარმატებულიც კი. მაგრამ ამ გარეგანი სტაბილურობის მიღმა საშინელი შინაგანი დაძაბულობა იმალება, რომელიც გამოსავალს ვერ პოულობს. თავად აშლილობა კი თითქოსდა უმნიშვნელო ცვლილებებით ვლინდება.
სხეული დახმარებას ითხოვს
თავის ტკივილი, დაძაბულობა, კუჭის ან გულის პრობლემები ასევე მაშინ ხდება, როდესაც ადამიანი ნერვული აშლილობის ზღვარზეა. ეს იმიტომ ხდება, რომ თქვენი სხეული ცდილობს თქვენთან დაკავშირებას – თქვენ არ გსურთ თქვენი ნამდვილი ემოციების აღიარება. შეგიძლიათ მიიღოთ იმდენი ტკივილგამაყუჩებელი და დამამშვიდებელი, რამდენიც გსურთ, მაგრამ მაინც ვერ იგრძნობთ თავს უკეთ და ვერც უკეთ დაიძინებთ. თქვენ უნდა გაუმკლავდეთ ძირეულ მიზეზს და არა შედეგებს.
გაზრდილი კონტროლი და მუდმივი შფოთვა
ყველაფერს წუთამდე გეგმავთ, ქმნით წესებს, რომელთა გარეშეც ოდესღაც ცხოვრობდით, ერთდროულად ყველაფერზე ღელავთ და თავს საშინელი სცენარებით იტანჯავთ?
დიახ, ეს კიდევ ერთი საგანგაშო სიმპტომია და არ უნდა უგულებელყოთ ის, თუ გსურთ დატკბეთ ცხოვრებით და არ გადააქციოთ ის მძიმე ტვირთად.
კონტროლი ამცირებს შფოთვას. პრობლემა ის არის, რომ ამ შემცირების ეფექტი ხანმოკლეა. საბოლოო ჯამში, გეგმიდან ნებისმიერი გადახვევა საშინელ საფრთხედ აღიქმება და მთელი სისტემა ხდება არამოქნილი და ცუდად ინტეგრირებული რეალობასთან.
გაღიზიანება ყველაფრისა და ყველას მიმართ
ესეც სრულიად ლოგიკურია – როგორ შეგიძლია საკუთარი თავის კონტროლი და სხვების მიმართ ობიექტურობა, როცა შიგნით ყველაფერი იწვის? ნებისმიერ მომენტში შეიძლება ცეცხლი აფეთქდეს – უხეში სიტყვის, ბოროტი ღიმილის ან მახინჯი ჟესტის სახით. მაგრამ ეს ყველაფერი ნაკლებად დაუცველად ჟღერს და გამოიყურება, ვიდრე ნეგატიური ემოციების განცდა, ამიტომ გინდა გააგრძელო ამ ქცევითი ნიმუშის დაცვა.
ყველაფრის ნეგატიურის რაციონალიზაცია
„რაზე უნდა იწუწუნო? ასე ცხოვრობს ყველა“, „თავი ალბათ ამინდის გამო მტკივა“, „ყველაფერი კარგად იქნება!.“ – ამ ტიპის გამართლებები ხელს უწყობს სტაბილურობისა და კონტროლის გრძნობის შენარჩუნებას.
მაგრამ ამავდროულად, ისინი რეალურ გამოცდილებაზე წვდომას წყვეტენ: თქვენ უგულებელყოფთ უსიამოვნო გრძნობას, რადგან არ თვლით, რომ ის ძალისხმევად ან დროდ ღირს. შედეგად, ძალიან ძნელი ხდება თქვენი ემოციების ამოცნობა; ისინი ყველა ერთმანეთში ირევიან და თქვენს ცხოვრებასა და გონებაში ქაოსი იზრდება.
იუმორი – დამცავი ნიღაბი
როგორ შეგიძლიათ გაუმკლავდეთ ნეგატიურ ემოციებს, თუ მათ არ განიცდით ან არ საუბრობთ მათზე საყვარელ ადამიანებთან? სწორი საქციელი არის მეტი ხუმრობა სტრესულ სიტუაციებზე და მათზე თქვენს რეაქციებზე. ხუმრობა, თუნდაც სულელური და უაზრო, ამცირებს დაძაბულობას და საუბარს სხვებისთვის უსაფრთხოს ხდის. მაგრამ, კვლავ, ამ შემთხვევაში, თქვენ არ განიცდით ამ გრძნობას; თქვენ მას ფერადი ქაღალდით ფარავთ, რაც უაზროა – თქვენი წუხილი „წავა“ ნეგატივის გუბეში, რომელიც მალე ამოვა ზედაპირზე.
