მყავს ბავშვობის მეგობარი – ტატა, რომელსაც სკოლის ასაკიდან უყვარდა ერთი ბიჭი, მაგრამ იმ ბიჭმა არაფერი იცოდა ამის შესახებ.
ამიტომ (ან, შეიძლება, მარტო ამიტომაც არა), ამ ჩემი მეგობრისთვის არასდროს შეუხედავს ინტერესით, თუმცა ერთმანეთს კი კარგად იცნობდნენ. მერე იმ ბიჭმა სხვა შეირთო ცოლად, რომელსაც სამ წელიწადში გაშორდა.
ტატა კი იჯდა და ელოდა. მერე კიდევ ვიღაც ახალგაცნობილ გოგოზე დაქორწინდა. ტატა ისევ ელოდა. იმ მეორე ცოლს ერთ წელიწადში გაშორდა და ახლა ახალი სატრფო გაიჩინა, ტატასთან კი ჩვეულებრივი ახლობლურ-მეგობრული ურთიერთობა ჰქონდა: ხანდახან საერთო წრეში შეხვედრა, გადაკოცნები, მოკითხვები და – მეტი თითქმის არაფერი.
იყო მხოლოდ მოვალეობის მოხდის მიზნით დასმული, თუმცა საკმაოდ უტაქტო შეკითხვები: როგორ ხარ? რა არის შენკენ ახალი? ჯერ კიდევ არ გათხოვილხარ, გოგო?
ვის ელოდები, იმას დაევსოს თვალები, ვის გამო არ თხოვდები, მითხარი და დედას ვუტირებ… და ასე შემდეგ.
ტატა კი, ყოველი ასეთი შეკითხვის შემდეგ ცრემლებს ყლაპავდა და ზრდილობის გამო და თან იმიტომაც, რამეს არ მიხვდესო, იცინოდა და სიტყვას ბანზე უგდებდა. თუმცა, თვალები სევდითა და ტკივილით ჰქონდა სავსე. ის დებილი კი ვერაფერს ხედავდა და სხვას ეძახდა თვალებდავსებულს.
ასე, უიმედო თუ იმედიან მოლოდინში გაატარა ტატამ თითქმის ოცი წელი და, ბოლოს, როცა სამ თუ ოთხ ცოლს და ორ ამდენ საყვარელს დაშორდა, ვაჟბატონმა, როგორც იქნა, აღმოაჩინა, რომ ტატა სულაც არ არის ურიგო ქალი, არც გარეგნობით, არც რეპუტაციით, არც განათლებით და არც სხვა მონაცემებით.
თან, კარგ ცოლობასაც გაუწევდა და, მოკლედ, ერთ დღესაც, მივიდა მასთან და პირდაპირ სთხოვა ხელი, ყოველგვარი მიკიბვ-მოკიბვის გარეშე. თუმცა, სიმართლე უნდა ითქვას, რომ თავის შესახებ არაფერი დაუმალავს, ყველაფერი გულწრფელად უამბო.
ტატა, რა თქმა უნდა, მაშინვე დათანხმდა და გამოუტყდა – ბავშვობიდან მიყვარხარ, მთელი ცხოვრება შენ გელოდი და ვიცოდი, ბოლოს მაინც ჩემთან მოხვიდოდიო. მოკლედ, დაქორწინდნენ და ჩემი მეგობარი უბედნიერეს ქალად გრძნობს თავს, მიუხედავად იმისა, რომ თავზე არ გადასდის და ოჯახშიც ბევრი დახვდა მისახედ-მოსავლელი.
მაგრამ, როგორც ჩანს, როცა ძალიან გიყვარს, ყოფითი პრობლემები არაფერს ნიშნავს.
ისე, გაბრაზებული კი ვარ ტატას ქმარზე, ასე გვიან რომ „აღმოაჩინა“ ჩემი დაქალი, მაგრამ, უნდა ვაღიარო, რომ ისეთი ქმარი გამოდგა, ნეტავი, ჩემი და ჩემი დების ქმრები ერთად „ქაჩავდნენ” იმის ნახევარს.
გთხოვთ მოიწონეთ და გააზიარეთ სტატია.. ასევე გაგვიზიარეთ თქვენი აზრი კომენტარებში..
ელა, 36 წლის.
